Soms moet je gewoon iets anders doen
Soms heb je ineens zo’n idee waarvan je zelf ook denkt: waar ben ik eigenlijk aan begonnen?
Dat had ik toen ik besloot om mee te doen aan de Marathon des Sables. Een behoorlijk avontuur: lange afstanden wandelen door de woestijn, met een rugzak en alles wat ik onderweg nodig heb. Ik wist meteen dat het iets anders zou zijn dan anders. En juist dát trok me aan.
Ik geloof namelijk dat het goed is om jezelf af en toe uit te dagen. Niet omdat je altijd maar harder, beter of sterker moet worden. En ook niet omdat er iets mis is met hoe je het nu doet. Maar omdat je door iets anders te doen, jezelf opnieuw tegenkomt.
Even anders kijken
Ik heb een hekel aan de uitdrukking ‘uit je comfortzone’. Alsof je voortdurend uit die zone moet stappen om jezelf te ontwikkelen. Zo zie ik het niet.
Maar er zit wel iets in.
Wanneer je iets doet wat je niet gewend bent, kun je niet altijd terugvallen op je vaste patronen. Je moet opnieuw kijken. Wat heb ik nodig? Wat werkt wel? Wat werkt niet? Waar ligt mijn grens? En wat dacht ik eigenlijk dat ik kon, maar blijkt helemaal niet zo te zijn?
Tijdens mijn voorbereiding merk ik dat steeds opnieuw. Ik dacht vooraf vooral: veel kilometers maken en klaar. Inmiddels weet ik beter. Materiaal, voeding, herstel, voorbereiding, keuzes maken. En vooral: niet alles tegelijk willen.
Dat klinkt misschien heel logisch. Toch is het precies datgene waar we in het dagelijks leven ook nogal eens aan voorbijgaan.
Wat neem je mee?
Dat is misschien wel wat ik zo interessant vind aan dit avontuur. Ik leer niet alleen hoe ik een lange afstand kan wandelen. Ik leer ook opnieuw kijken naar mezelf.
Waar krijg ik energie van? Wanneer moet ik gas terugnemen? Wat helpt mij om mijn doel dichterbij te brengen? En wat kan ik beter gewoon laten?
Dat soort vragen neem ik automatisch mee in mijn werk. Want ook daar gaat het uiteindelijk vaak over: niet alles tegelijk veranderen, maar ontdekken wat voor jou belangrijk is en welke keuze je vandaag kunt maken.
Of het nu gaat om energie, stress, gewoontes of werk: verandering begint meestal niet met een groot plan. Het begint met even stilstaan en jezelf een goede vraag stellen.
Blijf nieuwsgierig
Voor mij is de Marathon des Sables daarom meer dan een sportieve uitdaging. Het is een manier om mezelf scherp te houden. Om nieuwe dingen te ervaren, mezelf tegen te komen en te ontdekken wat er gebeurt als ik bewust kies voor iets wat ik spannend vind en nog niet precies weet hoe het gaat lopen.
Je hoeft daarvoor echt geen woestijn in.
Maar doe af en toe eens iets anders dan anders. Kies iets waar je nieuwsgierig naar bent. Iets waarvan je misschien denkt: kan ik dit eigenlijk wel?
Niet om jezelf te bewijzen dat je alles kunt.
Maar om te ontdekken wat je onderweg over jezelf leert.
De feiten op een rij
Wanneer?
2 tot en met 10 oktober 2026
Waar?
Ergens in de Sahara. Want waarom makkelijk doen als het ook in de woestijn kan?
Afstand?
100 of 120 kilometer, verdeeld over drie etappes.
De langste dag?
40 of 60 kilometer. Op één dag dus. Even voor het perspectief: dat is ongeveer anderhalve marathon.
Temperatuur?
Overdag: warm. Heel warm.
’s Nachts: verrassend fris.
Kortom: de woestijn doet niet aan een aangename gemiddelde temperatuur.
En wat neem je mee?
Je hebt geen huis bij je, maar verder eigenlijk alles om de dag én nacht door te komen: voeding, water, kleding, slaapspullen en alles wat je onderweg nodig hebt.
Je loopt dus niet alleen met je benen, maar draagt ook je keuken en voorraadkast op je rug.
En ja… als ik het zo opschrijf, klinkt het nog steeds als een goed idee. 😉
(Afbeelding gegenereerd door mijn goede AI-vriend ChatGPT)